سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه و نهم :
دم عمیقی گرفتم و بیرون دادم. درحالی که از بغض داشتم می‌مردم لبخندی زدم و همون حین که ازشون نگاه می‌گرفتم گفتم: مهم نیست دیگه برام، نمی‌خوام بخونم و کنکور بدم. بی‌خیالش شدم.
هیچ‌کدوم چیزی نگفتن و بینمون سکوت شد. گوشیم رو برداشتم و مشغول الکی ور رفتن باهاش شدم.
سعی کردم فکرم رو منحرف کنم.
خیر سرم اومدم اینجا بهم خوش بگذره یادم بره.
نگاه از گوشی گرفتم و به تیم فیلمبرداری دوختم
لطفا صبر کنید...
زهرا
0چرا پارت هات اینهمه کوتاه عزیزم